پژوهش گري رقمي در علوم اسلامي

پژوهشگري رقمي، حوزه اي از فعاليت ها در تعامل رايانه يا فناور يهاي رقمي و موضوعات علوم اسلامي است. پژوهشگري رقمي را مي توان به مثابه شيوه اي نوين از انجام تحقيقات دانست كه دربردارنده پژوهش ، آموزش و نشر رايان هاي است. در اين حوزه مطالعاتي، ابزارها و شيوه هاي رقمي به جاي ابزارهاي چاپي، براي مطالعه علوم اسلامي بهكار گرفته م يشود. استفاده از مدارك، شيو ههاي پژوهش، نشر و نگهداري رقمي براي دستيابي به اهداف پژوهش و روابط ميان محققان از طريق فضاي مجازي و تلاش براي ايجاد رسانه رقميِ اجتماعي، از مزاياي پژوه شگري رقمي است. اين مقاله، به بررسي چگونگي بهره مندي رشت ههاي علوم اسلامي مانند: علوم قرآن، حديث، فقه و اصول، كلام و سيره و تاريخ از ابزارهاي رايانشي، مانند: ابرمتن، ابررسانه، مصورسازي دادگان، بازيابي اطلاعات، پردازش داده، آمار، مت نكاوي و نقش هبرداري رقمي، ابزارهاي شبك ههاي اجتماعي و تعاملي، و نيز نشر رقمي براي انجام پژوه شها و نيز تعامل ميان متخصصان علوم اسلامي خواهد پرداخت. ، ، رقمي سازي، ، ، سامان ههاي پژوهشي،