بررسي تأثير تحريم بر وضعيت اشتغال زنان در ايران

يكي از مهم‌ترين معيارها جهت سنجش درجه توسعه يافتگي يك كشور، ميزان اهميت و اعتباري است كه زنان در آن كشور دارا مي‌باشند. براي تحقق توسعه اجتماعي، تسريع فرايند توسعه اقتصادي و محقق شدن عدالت اجتماعي، چنان چه به زن به عنوان نيروي كار فعال و سازنده نگريسته شود، قطعا تاثير مثبتي بر روند توسعه و افزايش كمّي و كيفي نيروي انساني آن جامعه خواهد داشت. عوامل بسياري مي‌توانند بر ارتقاي نرخ اشتغال زنان موثر باشد و يا اينكه اشتغال زنان را در معرض تهديد قرار دهد، كه در اين بين نقش تحريم‌ها حائز اهميت فراواني باشد. تحريم‌ها مي‌توانند به شدت زمينه‌هاي كاهش استخدام نيروي كار زنان را فراهم ساخته و نرخ اشتغال اين نيروهاي فعال اقتصادي را به حد قابل توجهي تقليل دهند. در اين مقاله تأثير شاخص‌هاي تحريم، جهاني شدن، اندازه دولت، تسهيلات بانكي و تورم بر اشتغال زنان در ايران طي سال‌هاي 1358 تا 1392 مورد مطالعه قرار گرفته است. براي برآورد اثرات متغيرها، از تكنيك الگوي خود توضيح برداري با وقفه‌هاي گسترده (ARDL) استفاده شده است. نتايج برآوردها با استفاده از تكنيك الگوي خود توضيح برداري با وقفه‌هاي گسترده (ARDL) نشان مي‌دهد، شاخص‌هاي تحريم، اندازه دولت و تورم تأثير منفي بر اشتغال زنان دارند، ولي تاثير شاخص‌هاي جهاني شدن و تسهيلات بانكي بر اشتغال زنان مثبت است.