رابطه ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي با تعاملات اجتماعي، شخصيت خودشيفته و احساس مثبت نسبت به همسر در زنان استفاده كننده از شبكه‌هاي اجتماعي (مطالعه موردي زنان شهر زنجان)

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه ميزان استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي با ادراك تعامل اجتماعي، خودشيفتگي و احساس مثبت نسبت به همسر در زنان استفاده كننده از شبكه‌هاي اجتماعي بود.پژوهش حاضر از نوع از نوع همبستگي است. جامعه‌ي آماري اين پژوهش را زنان استفاده كننده از شبكه‌هاي اجتماعي شهر زنجان در دو ماه آخر پاييز سال 1394 تشكيل دادند كه از اين بين 120 نفر كه از شبكه‌هاي اجتماعي به صورت گسترده استفاده مي‌كردند به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. از پرسشنامه اعتياد به اينترنت (يانگ، 1998)، پرسشنامه ادراك تعامل اجتماعي (گلاس، 1994)، پرسشنامه شخصيت خودشيفته (ايمز، روز و آندرسون، 2006) و پرسشنامه احساس مثبت نسبت به همسر(توكونيز و اليري، 1981) استفاده شد. روش همبستگي پيرسون و رگرسيون براي تحليل داده‌ها مورد استفاده قرار گرفتند. پژوهشگران دريافتند كه بين متغير استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي با احساس مثبت نسبت به همسر و ادراك تعامل اجتماعي رابطه منفي و معنادار و با خودشيفتگي رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنين بين متغير احساس مثبت نسبت به همسر با خودشيفتگي رابطه منفي معنادار وجود دارد و نتيجه گرفتند كه برنامه‌ريزي جهت استفاده از شبكه‌هاي اجتماعي مجازي براي زنان لازم و ضروري است و اين برنامه‌ريزي به سبب اهميت و جايگاه زنان در نقش‌هاي گوناگون و روند رو به رشد جامعه و بويژه روابط زوجي پيش از پيش احساس مي‌شود.