بررسي جامعه‌شناختي تفاوت زبان بين زنان و مردان

يافته‌هاي اين پژوهش با استناد به مطالعه اسنادي پژوهش‌هاي حوزه زبان‌شناسي اجتماعي و جامعه­-‌ شناسي زبان و جنسيت، بيانگر آنست كه در بسياري از جوامع بين گفتار زنان و مردان تفاوت‌هايي وجود دارد و هم­چنين معمولاً محتوا و ساختار زبان‌ها در رابطه با دو جنس زن و مرد خنثي نبوده كه از آن به «سوگيري جنسيتي زبان» يا «جنسيت‌زدگي زبان» تعبير مي‌شود. اين تفاوت‌ها ازسويي به لحن، طرزبيان و نحوة گزينش كلمات ازسوي دو جنس مربوط بوده و از سوي ديگر از ساختار و ادبيات دروني و ويژگي­‌هاي ماهوي يك زبان نشأت مي‌گيرد. دلايل اين تفاوت‌ها در جوامع گوناگون و در برهه‌هاي تاريخي مختلف، متفاوت مي‌باشد. مثلاً در برخي از جوامع ناشي از واج‌ها يا واژه‌هاي تابو شده براي زنان است. بعضاً ناشي از اشغال سرزميني به وسيلة مهاجمان و ادغام زبان آن­ها با زبان زنان بومي منطقه و بيشتر وقت‌ها ناشي از ايفاي نقش‌هاي اجتماعي متفاوت و انتظارات نقش ويژه هر جنس مي‌باشد و بنابر ادعاي برخي نظريه‌پردازان ازجمله زبان‌شناساني­كه گرايشات فمنيستي دارند؛ ناشي ازاقتدار و سلطه مردان نسبت به زنان در جوامع پدرسالار است. آثار اين تفاوت‌هاي زباني بين زن و مرد نيز در اين بررسي مورد بحث قرار گرفته است. اين اثرات هم شامل بعد بازنمايانندگي زبان در عرصه زندگي اجتماعي است. يعني زبان به عنوان آيينه‌اي، ساختار ارزشي، گرايشي و عملكردي يك نظام اجتماعي را در برخورد با دو جنس زن و مرد منعكس مي‌كند و هم شامل بعد تقويت كنندگي است يعني تجلي تفاوت‌هاي مذكور بين زن و مرد در زبان (بنابه ديدگاه مكتب نسبيت‌گرايي زباني ساپير ـ ورف) باعث آشكارسازي، تصريح، تأكيد و تقويت و عادي‌سازي هر چه بيشتر اين تفاوت‌ها و برتري‌هاي بين دو جنس مي‌گردد. در اين پژوهش از تئوري‌هاي نسبيت زباني، نظريه تابو، نظريه اشغال، نظريه تفاوت نقش‌ها و نظريه سلطه درتبيين علت اين تفاوت‌هاي زباني و اثرات آن­ها استفاده شده است. روش پژوهش مبتني بر روش كيفي، ژرفانگرانه و مقايسه‌اي بوده و براي­گردآوري اطلاعات از روش اسنادي با مراجعه به يافته‌هاي تحقيقي حوزه جامعه‌شناسي زبان و زبان‌شناسي اجتماعي استفاده شده است و جامعه آماري را زبان‌هاي گوناگون دنيا تشكيل مي‌دهد.