رابطه هدايت تشريعي با سياست ها و چالش هاي جمعيتي

آموزه هاي هدايت تشريعي، كه براي رساندن بشر به ساحل امن سعادت نازل شده اند، قلمروي به گستره همه افعال اختياري انسان داشته و هر جامعه اي تنها با پيروي از اين آموزه ها، به سعادت حقيقي نائل مي شود. سياست گذاري جمعيتي، يكي از مصاديق رفتار اختياري انسان است كه بايد رابطه آن را با مجموعه تعاليم هدايت تشريعي به درستي كشف كرد تا در پرتو آن، از آزمون و خطاهاي سياست هاي مادي گرايانه جمعيتي در امان ماند. با تكيه بر آموزه ها، معتقديم بهترين سياست جمعيتي، سياستي است كه در هماهنگي كامل با مجموعه آموزه هاي هدايت تشريعي الهي و براي افزايش جمعيت مسلميانان تدوين شود. اين نوع از سياست جمعيتي، علاوه بر آنكه از پشتوانه اراده تكويني و تشريعي خداوند برخوردار است، اجراي آن نيازهاي مادي و معنوي انسان را به بهترين شكل پاسخ داده، چالش هاي گوناگون اجتماعي فراروي افزايش جمعيت را برطرف نموده يا به حداقل ممكن مي رساند.