ادله عقلايي لزوم مشورت در حكومت اسلامي با رويكردي بر سيره امام خميني (س)

مشورت از امور مورد توجه عقلا و به معني بهره مندي از آراي ديگران به منظور اتخاذ تصميم نزديك تر به صواب است. در مستحسن بودن مشورت ترديد نيست، اما اينكه بر حاكم اسلامي با تمام اختياراتي كه شرعاً و قانوناً دارد، مشورت لازم و واجب است يا نه، مسئله مورد بررسي است. موافقان و مخالفان لزوم مشورت به دلايلي متني (كتاب، سنت) و غيرمتني استناد كرده اند. اين تحقيق دلايل عقلايي ضرورت به كارگيري مشورت را در تصميم گيري هاي حكومتي شناسايي و تحليل مي كند. نگارندگان حاكم را پس از مشورت و غلبه آراي مشاوران (هم از نظر كمي و هم از نظر كيفي) به دلايل متعدد، ملزم به تبعيت از نظر مشاوران مي دانند و برداشتي متفاوت از آيه مشورت ارائه مي دهند. مشورت در حكومت تقابل كامل با استبداد ديني دارد كه مد نظر نائيني بوده است.