بررسي ديدگاه مفسران فريقين درباره مصداق «ملك عظيم»

خداي متعال در آياتي از جمله آيه 54 نساء، نعمت هايي را كه از روي فضل به آل ابراهيم× عطا نموده، يادآور مي شود. خدا در آيه يادشده بيان مي دارد كه كتاب، حكمت و ملك عظيمي را به آل ابراهيم عطا نموده است. مفسران فريقين معاني يا مصاديق متعددي را براي ملك عظيم ذكر نموده اند كه در برخي از اين معاني با يكديگر اختلاف نظر دارند. روايات فريقين نيز معاني متعددي را براي ملك عظيم بيان كرده اند كه در اين رابطه روايات اهل سنت در بيان اين معنا با يكديگر اختلاف نظر زيادي دارند اما روايات شيعي در بيان معناي ملك عظيم همسو و هم مضمون هستند و با يكديگر اختلافي ندارند. اين مقاله به بررسي تطبيقي روايات و ديدگاه مفسران فريقين و دلايل درون متني و برون متني آنان در مورد مصداق ملك عظيم مي پردازد و در پايان با توجه به ساير آيات و روايات نتيجه مي گيرد كه معناي ملك عظيمي كه خدا آن را به آل ابراهيم× عطا نموده، امامت و به عبارت ديگر ولايت تكويني از سوي خداي سبحان است.