مقايسه و اولويت بندي روسازي آسفالتي و بتني در زيرساخت هاي حمل و نقل

روسازي جاده ها جزء سرمايه هاي ملي كشورها محسوب ميشود و هر ساله بخشي از بودجه هاي عمراني را به خود اختصاص مي دهد كه صرف ترميم، بهسازي، حفظ و نگهداري آنها ميشود. تامين اعتبار كافي براي اين منظور چالشي است كه مديران عالي (تصميم گيران) همواره با آن مواجه هستند. از آنجا كه هدف اصلي در اين پروژه، مقايسه و ارزيابي دو نوع روسازي آسفالتي و بتني ميباشد، لذا براي نيل به اين هدف بايد كليه شرايط مختلف در طرح و برنامه ريزي روسازي ها مورد توجه قرار گيرد. رقابت بين ساخت راههاي بتني و آسفالتي از حدود 50 سال پيش در آمريكا و حدود 40 سال پيش در اروپا شروع شد، كه پيشگامان اصلي اين امر، سازمانهاي توليد و بازاريابي قير و سيمان بودند. اين رقابت گسترده، تاكنون موجب تقويت هر دو نوع روسازي در آمريكا و اروپا شده است. اما همان طوري كه اشاره شد انتخاب نوع روسازي مساله بسيار پيچيده و در خور تاملي است كه براي اين امر بايد پارامترهاي مختلفي مورد بررسي قرار داد. در مقاله جاري ابتدا عوامل موثر بر انتخاب نوع روسازي نظير تناژ و ترافيك عبوري، خاك بستر، شرايط جوي و اقليمي، اقتصادي و ... شناسايي شده و سپس با استفاده از روش فرآيند تحليل سلسله مراتبي اولويت بندي شده اند. در نهايت، با مطالعه روسازي يكي از آزادراه هاي در دست مطالعه و تعيين ميزان امتياز هر يك از پارامترها در هر گزينه، گزينه برتر روسازي به لحاظ فني، اجرايي و اقتصادي شناسايي و ارزيابي ميگردد.