مطالعه كيفي وضعيت تيم سازي و كارتيمي در دانشگاه هاي دولتي ايران

هدف پژوهش حاضر مطالعه وضعيت تيم سازي و كارتيمي در دانشگاه هاي دولتي ايران با استفاده از رويكرد كيفي و روش مطالعه موردي بود، و دانشگاه فردوسي مشهد به عنوان يكي از دانشگاه هاي دولتي ايران به عنوان مورد انتخاب شد. به منظورگردآوري داده ها از مصاحبه نيمه ساختار يافته، برمبناي مفاهيم كليدي حاصل شده از مرور سوابق و منابع، و بررسي اسناد استفاده شد. جامعه آماري شامل كليه مديران دانشگاه فردوسي مشهد بود كه از ميان آنها تعداد14 مدير با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. براي تحليل اطلاعات، از روش تحليل محتوا و كدگذاري باز و محوري استفاده شد. نتايج بدست آمده حاكي از آن بود كه شاخصه هاي تيم سازي و كارتيمي در دانشگاه شامل 2 مقوله كلي و 10 زير مقوله است و نشانگر اين است كه دانشگاه از وضعيت تيم سازي و كارتيمي مطلوبي برخوردار نيست، همچنين بررسي اسناد دانشگاه (سند راهبردي دانشگاه فردوسي مشهد)، نشان داد كه دانشگاه فاقد استراتژي و يك برنامه روش مند و ساختار يافته براي تيم سازي و بهبود كار تيمي مي باشد.