مكتب نيوهيون در حقوق بين‌الملل: بازخواني رابطه قدرت و حقوق بين‌الملل

امروزه شاكله جامعه بين‌المللي، بيش از آنكه صرفاً اجتماع دولت‌ها باشد، جامعه مشتركات بين‌المللي است. در چنين جامعه‌اي هم نهادها و رويه‌ها و ساختارهاي بين‌المللي و هم مبناي تعهد و التزام دولت‌ها به اصول و قواعد حقوق بين‌الملل، طبعاً بازتعريف مي‌شود. اما مفهوم جامعه مشتركات بين‌المللي در لسان مكاتب حقوقي مختلف با برداشت‌ها و بازتاب‌هاي متفاوتي مواجه بوده است. در اين ميان، مكتب آمريكايي نيوهيون با نقد مفهوم قدرت ناب به‌عنوان هسته سخت حقوق بين‌الملل و نقش آن در ساختن هنجارها و اصول بنيادي حقوق و روابط بين‌الملل، بر منطق جديد قدرت تأكيد مي‌كند و حقوق را برآيند تضارب قدرت‌هاي جهاني در فرآيند رويه‌هاي دولت‌ها و بازيگران غيردولتي مي‌داند و بدين‌سان جامعه مشتركات بين‌‌المللي را جايگزين مفهوم سنتي قدرت مي‌سازد. گرچه اين رويكرد، گامي به پيش است اما دقت در آموزه‌هاي اين مكتب نشان مي‌دهد كه بن‌مايه آن همان راهبرد رئاليسم سياسي است، منتهي با روايتي متفاوت از قدرت كه درنهايت به صيانت از منافع ملي ابرقدرت‌ها ازجمله آمريكا منجر مي‌شود. در اين مقاله، به تبيين و تحليل عناصر فكري مكتب نيوهيون و نقد آنها مي‌پردازيم و نشان خواهيم داد كه رويكرد اين مكتب به قدرت چگونه درنهايت منجر به نابرابري در عرصه قاعده‌سازي بين‌المللي ميان دولت‌ها گشته و با مقتضيات حقوق بين‌الملل ناسازگار است