مقايسه عزت‌ نفس و تاب‌ آوري بين افراد بينا و نابيناي شهر اصفهان

Comparing the Self Esteem and Resilience among Blind and Sighted Subjects in Isfahan

اين پژوهش با هدف مقايسه عزت نفس و تاب آوري بين افراد بينا و نابيناي شهر اصفهان انجام شد. پژوهش از نوع علي ـ مقايسه اي است. جامعه آماري همه نابينايان مرد و زن 20 تا 40 ساله با تحصيلات بالاي ديپلم تحت پوشش سازمان بهزيستي، در بهار 1394، در شهر اصفهان بودند. از اين ميان،60 نفر (30 مرد و 30 زن) با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. 60 نفر از افراد بينا از نظر تحصيلات، سن و جنس با گروه نابينا همتا شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه هاي عزت نفس روزنبرگ (1965) و تاب آوري كونور و ديويدسون (2003) بود. داده هاي حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS19 و تحليل واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد بين دو گروه بينا و نابينا در ميزان تاب آوري تفاوت معناداري وجود ندارد، اما بين اين دو گروه در متغير عزت نفس تفاوت معناداري مشاهده شد (P<0.05)

The purpose of this study was to compare the self-esteem and resilience between blind and sighted subjects in Isfahan. It was a causal-comparative study. The population consisted of all 20 to 40 year-old blinds with high school diploma living in Isfahan in spring 2015. From among them, 60 persons (30 males and 30 females) were selected through convenience sampling method. Then, 60 sighted subjects were matched in terms of level of education, sex and age. Research tools included Rozenberg Self-esteem questionnaire (1965) and Connor-Davidson Resiliency questionnaire (2003). Data were analyzed through variance analyses. The results showed that there were no significant differences between sighted and blind subjects on resiliency but there was a significant difference between the two groups on self-esteem (P<0.05).