تحليل جرم شناسانه جداسازي زندانيان؛ با نگاهي به «آيين نامه نحوه تفكيك و طبقه بندي زندانيان»

Criminological Analysis Of Prisoners Classification with a Wiew to the Related Bylaw

كيفر زندان هنوز شاخص ترين واكنش سامانه سياست جنايي به بزه كاري به شمار مي رود. اين كيفر در گذشته بيش تر كاركرد توان گيرانه داشت و عمدتاً براي دورساختن بزه كاران ازجامعه استفاده مي شد، اما در اين روزگار بيش تر جهت اصلاح و درمان بزه كاران و گاه به منظور سلب توان دسته اي از مجرمان بكار مي رود. بازسازي نظام شخصيتي مجرمان در بستر عدالت كيفري به ابزارها و ساز و كارهاي متعددي نيازمند است كه جداسازي زندانيان از جمله آن هاست. به موجب اين روش زندانيان بر اساس حالت خطرناك در بخش هاي جداگانه زندان نگاه داري مي شوند. اين شيوه مي تواند زمينه اي مناسب را براي اثربخش تر شدن تدابير بازپرورانه عدالت كيفري فراهم آورد. در گستره سياست جنايي ايران جداسازي زندانيان مورد توجه قرار گرفته است تا به اين واسطه براي بازپروري مجرمان حبس شده بسترسازي شود. در اين نوشتار در سه قسمت از بنيان ها (الف) ،پيامدها (ب) و معيار هاي حقوقي و جرم شناسانه (پ) جداسازي زندانيان در پرتو آيين نامه نحوه تفكيك و طبقه بندي زندانيان سخن به ميان مي آيد.

Prison sentences is important response of criminal policy.It usually used for incapacitation of offenders or deterence.But،prison sentences use for rehabilitating criminals،now.prisoners classification is correction of metodes with it recognize in Iranian criminal policy.The article concerns the issue at prisoners classification and approach Iranian criminal policy in this context