نقش واسطه اي خوش بيني در رابطه بين الگوهاي شخصيتي، باورهاي مذهبي، علاقه اجتماعي و سلامت روان

Mediating Role of Optimism in the Relationship between Personality Types, Religious Beliefs, Social Interest and Mental Health

هدف پژوهش حاضر تعيين كردن نقش واسطه اي خوش بيني در رابطه بين الگوهاي شخصيتي، باورهاي مذهبي، علاقه اجتماعي و سلامت روان بود. جامعه آماري شامل تمامي كارمندان دانشگاه علامه طباطبايي بود. از طريق نمونه گيري خوشه اي تصادفي 157 آزمودني انتخاب شدند. تمامي اين كاركنان به مقياس علاقه اجتماعي كراندال، پرسشنامه سلامت رواني (GHQ-28)، مقياس الگوهاي رفتاري (تيپ A)، پـرسشنامه تجديدنظر شده جهت گيري زندگي (LOT-R) و عمل به باورهاي ديني (معبد) پاسخ دادند. الگوي معادلات ساختاري جهت ارزيابي اثرات واسطه اي خوش بيني در رابطه بين الگوهاي شخصيت، عقايد مذهبي، علاقه اجتماعي و سلامت روان مورد استفاده قرار گرفت و داده ها با نرم افزار AMOS تحليل شد. روي هم رفته يافته هاي پژوهش برازنده بودن مدل را نمايان مي سازند. در مدل كلي نتايج همچنين نشان ميدهد كه رابطه بين الگوهاي شخصيتي، عقايد مذهبي، علاقه اجتماعي و سلامت روان توسط خوش بيني ميانجي شده بود.