بررسي روابط علي- ساختاري بين شخصيت اسكيزوتايپي و نشانه هاي اختلال وسواسي- اجباري: نقش ميانجي آميختگي فكر- عمل

اختلال وسواسي-اجباري، يكي از ناتوان كننده ترين اختلالات است كه از سوي سازمان بهداشت جهاني علت عمده ناتواني برآورد شده است. اختلال وسواسي-اجباري با درجات مختلفي از همبودي با ساير اختلالات از جمله اختلال افسردگي، اختلالات اضطرابي و اسكيزوفرني مربوط است. شواهد تجربي متعددي بر ارتباط احتمالي بين اختلال وسواسي- اجباري و اسكيزوفرني و اسكيزوتايپال تاكيد مي كنند. احتمالاً پايه هاي روان شناختي مشتركي مانند آميختگي فكر- عمل و تفكر جادويي بين اين اختلالات وجود دارد. هدف از پژوهش حاضر، برازش روابط علي-ساختاري بين نشانه هاي شخصيت اسكيزوتايپي و اختلال وسواسي-اجباري با توجه به نقش ميانجي آميختگي فكر-عمل بود. آزمودني هاي پژوهش 300 نفر از دانشجويان كارشناسي دانشگاه تبريز بودند كه به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب و پرسشنامه هاي وسواسي- اجباري مادزلي، صفات شخصيت اسكيزوتايپال، آميختگي فكر-عمل را تكميل نمودند. داده ها با استفاده از مدل يابي مـعادلات ساختاري بررسـي شـدند. نتايج نشان داد كه در رابطه بين شخصيت اسكيزوتايپال و اختلال وسواسي- اجباري، آميختگي فكر- عمل مي تواند نقش ميانجي داشته باشد. از اين رو صفات شخصيت اسكيزوتايپال به واسطه آميختگي فكر- عمل مي تواند اثرات متفاوتي در پيامد درماني اختلال وسواسي- اجباري داشته باشد.