تحليلي پيرامون شفابخشي قرآن با رويكرد به آراء و روايات تفسيري

An Analysis about Quran’s healing with an Approach to Exegetic Viewpoints and Narrations

در آيه 57 سوره يونس، قرآن مجيد به «شفاء» توصيف شده است: ﴿شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ﴾. بيشتر عالمان مسلمان، شفاي مذكور را روحاني و معنوي تفسير كرده­اند، اما در اين پژوهش با استفاده از قرينه‌هاي مختلف، درصدد اثبات اين نكته هستيم كه مفاد آيه عام است و هر نوع شفايي را دربرمي‌گيرد. عمده اين قرائن مبتني بر كشفيات علوم تجربي است كه عامل اصلي خطر در بيماري‌هاي قلبي عروقي را زمينه­هاي ذهني فرد نسبت به عامل فشار و در نتيجه، نوع ارزيابي و برخورد با آن معرفي مي­كند؛ همچنان كه خداوند نيز با وصف ﴿مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ﴾ پيش از اشاره به خاصيت شفابخشي، پيشگيري از امراض قلبي را با عمل به موعظه­هاي قرآن ممكن مي­داند كه با سه عامل ميسر مي­گردد: تفكر و تعقل، شناخت صحيح و ايمان به خدا. اين مقاله ضمن اثبات فرضيه فوق، نشان مي­دهد كه تأكيد آيه مذكور بر اين است كه شفاي امراض جسمي در گرو شفاي امراض روحي است.

In surah Yunus, verse 57, the holy Quran is described as shefa’ :a healing for the (diseases) in your hearts. Most of Muslim scholars interpreted this healing in a spiritual manner, but in this essay by using different signs, we attempt to demonstrate that content of the verse is general which contain all kinds of healing. Based on discoveries of experimental sciences, most of these signs define mental backgrounds regarding pressure element as the main one of danger in cardiovascular diseases, then elaborate it and explain the way of its healing; as Allah before referring to the characteristic of healing by statement an admonition from your Lord, confirms the possibility of prevention of heart diseases with acting based on Quran’s advices that will be reached by these three elements: Thinking, correct cognition, and believing in Allah. This essay demonstrates that the verse emphasizes on that healing of physical diseases is depended on spiritual one’s healing.