دوگانه هويت/غيرت و بازتعريف نوع ادبي حماسه

تصويرشناسي به عنوان گرايشي در ادبيات تطبيقي كه به مطالعه‌ي تصاوير و بازنمايي­هاي بيگانه («ديگري») در يك اثر ادبي يا يك ادبيات مي­پردازد مي‌تواند با نوع ادبي حماسه مناسبتي ويژه داشته باشد؛ چرا كه تنها در اين نوع ادبي بازنمايي ديگري الزاماً با طرد، هراس و تحقيري مبالغه‌آميز همراه است و در سه‌گانه‌ي بيگانه هراسي، بيگانه‌دوستي و شيفتگي در مقابل بيگانه، طرح‌شده توسط دانيل هانري پاژو[1]، تصويرشناس فرانسوي، اين بازنمايي همواره در شق نخست جاي مي‌گيرد. در واقع حماسه نوع ادبي هويت محوري است كه با برجسته كردن اختلاف‌ها و تضادهاي ميان ما و ديگري، بر تضادها و اختلاف‌هاي داخلي سرپوش مي‌گذارد و هويت اجتماعي را بازسازي مي‌كند. قطعاً اين هويت در تضاد با غيريت‌ي تعريف مي‌شود كه ديوها و غول‌هاي حماسه نمونه‌هايي از آن هستند. جستار حاضر بر آن است كه با بررسي بوطيقاي بازنمايي ديگريدر نوع ادبي حماسه به بررسي سازوكار طرد بيگانه و تغيير شكل آن در اين نوع ادبي بپردازد و رابطه‌ي آن را با ويژگي‌هاي ذاتي اين نوع موردمطالعه قرار دهد.