اساطير فضايي آشكار و پنهان در شعر آپولينر و سپانلو بر اساس روش شناسي ژيلبر دوران

كشف فهرست عظيمي از اساطير فضايي آشكار در شعر آپولينر و سپانلو نشان مي دهد كه هر دو شاعر به خوبي از جغرافياي اجتماعي، فرهنگي، سنتي و ادبي ملل مختلف آگاه هستند و آگاهانه به بازسازي شاعرانه ي فضا مي پردازند تا تعاملاتي بين فضاي انساني و ادبيات برقرار سازند.عليرغم اين، علاوه بر اساطير آشكار در شعر آنها شاهد عناصر اسطوره گونه اي هستيم كه در وراي اعمال و افكار و گفتارها و شخصيت ها و فضاها پنهان هستند. در مقاله ي حاضر از لابلاي دو اسطوره ي آشكار مشترك بين دو شاعر به بررسي چند لايه ي اسطوره اي رسوب شده در فضا-زمان و بازسازي فضايي كه توسط دوشاعر با تكيه بر اين لايه هاي اسطوره اي صورت مي گيرد، پرداخته مي شود. علاوه بر آن، به منظور كشف ناخودآگاه نويسنده ي اثر و معرفي اميال و آرزوهاي دو شاعر، بر روش شناسي ژيلبرت دوران در باب ساختارهاي تخيلي تكيه شده، حضور اعمال، فضاها و شخصيت هاي ادبي كه شباهت هاي تكرار شونده با همتايان اسطوره اي خود دارند، مورد بررسي قرار مي گيرد. حضوري كه اساطير پنهان را نزد شاعران تصريح مي سازد و رابطه ي بين سوژه و فضا را برجسته ساخته، وجوه اشتراك بين دوشاعر را نيز به تصوير مي كشد.