نقش و جايگاه سازمان‌هاي بين‌المللي غيردولتي، به‌عنوان «دوست دادگاه»، در نظام بين‌المللي حل‌وفصل اختلافات

دوست دادگاه شخصي حقيقي يا حقوقي است كه طرف دعوي محسوب نمي‌شود و به ابتكار خود يا به درخواست دادگاه اظهارات خود را درخصوص وقايع و قواعد حاكم بر دعوي به صورت مكتوب يا شفاهي به دادگاه تقديم مي‌كند. بررسي روية قضايي نشان مي‌دهد بازيگر عمدة اين عرصه سازمان‌هاي بين‌المللي غيردولتي‌اند كه البته مشاركت آن‌ها در فرايند حل‌وفصل اختلافات با موانع و چالش‌هاي فراوان همراه بوده و است. اين مقاله استدلال مي‌كند كه هرچند از اين تأسيس حقوقي در حوزه‌هايي مانند حقوق بشر، تجارت، و داوري‌هاي سرمايه‌گذاري استقبال شده است و مرجعي مانند ديوان بين‌المللي دادگستري از پذيرش آن اجتناب كرده‌اند، به نظر مي‌رسد، با توجه به مزيت‌هاي متصور براي آن، مي‌تواند به دادگاه‌ها در ارتقاي صحت و كيفيت تصميمات ياري رساند.