اثر مداخله فراهم‌سازي حركتي محيط بر رشد اجتماعي نوپايان

The Effect of an Environment Motor Affordance Intervention on Social Development of Toddlers

رشد كودك بر مبناي تركيبي از عوامل محيطي، ارگانيسمي، فيزيولوژيكي و ژنتيكي شكل مي‌گيرد. تحقيقات اخير در زمينه رشد كودك و نوزاد به طرز قانع‌كننده‌اي نشان مي‎دهند كه بهترين سطح رشد با يك محيط برانگيزاننده و حمايت زمينه‎اي قوي است كه رخ مي‎دهد. هدف كلي اين تحقيق ارزيابي اثر مداخله فراهم‌سازي محيط بر رشد اجتماعي نوپايان 42-24 ماهه است. نمونه‌هاي اين تحقيق شامل 46 نوپاي سالم 42-24 ماهه شهرستان قوچان هستند كه به روش خوشه‌اي چندمرحله‌اي از بين جامعه به‌صورت تصادفي انتخاب شدند. نمونه‌ها در سه گروه تجربي (16 نفر)، مهدكودك (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه تجربي به مدت 36 جلسه (3 ماه) در محيط فراهم‌سازي‌شده قرار گرفت. در اين تحقيق براي بررسي محيط خانه نوپايان و محيط فراهم‌سازي‌شده براي گروه تجربي از مقياس خودسنجي فراهم‌سازي در محيط خانه براي رشد حركتي و براي رشد اجتماعي از مقياس واينلند استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحليل كوواريانس تك‌متغير تجزيه‌وتحليل شد. نتايج نشان داد كه بين رشد اجتماعي گروه‌ها تفاوت معنا‌داري وجود نداشت (963/0P=). يافته‌هاي حاصل نشان داد كه فراهم‌سازي محيط بر رشد اجتماعي نوپايان گروه تجربي اثر نداشت. بنابراين نتيجه مطالعه حاضر فراهم‌سازي محيط را بر رشد اجتماعي نوپايان 42-24 ماهه موثر نمي‌داند.