بررسي آلودگي فلزات سنگين در خاك‌هاي كنار جاده اي در تقاطع هاي شهر اهواز

آلودگي خاك شهري ممكن است تاثير بسيار زيادي بر سلامت افراد ساكن در محيط شهري و بوم‌سامانه دربرگيرنده آن داشته باشد. در طي سه دهه اخير، رشد شهرنشيني در ايران منجر به نمود بيشتر اين آلودگي ها، به‌ويژه در كلان‌شهرهايي مانند اهواز شده است. هدف از اين مطالعه، ارزيابي زيست‌محيطي غلظت فلزات سنگين در خاك هاي كنار جاده اي شهر اهواز است. در اين پژوهش 56 نمونه خاك (از عمق 0 تا 20 سانتي‌متر) از دو طرف 9 تقاطع شهر اهواز (مدرس، زرگان، چهارشير، بهبهاني، گلستان، خرمشهر، آبادان، سوسنگرد و انديمشك) با فواصل 1، 10 و 30 متري برداشت شد و به‌منظور اندازه‌گيري غلظت فلزات سنگين، تحت تجزيه XRF (براي فلزات مس، سرب، روي، نيكل و كروم)، و جذب اتمي (آرسنيك و كادميم) قرار گرفتند. بررسي غلظت فلزات سنگين كادميم، مس، سرب و روي نشان‌دهنده يك روند كاهشي براي هر يك از فلزات با فاصله گرفتن از جاده است، در حالي‌كه چنين روندي در آرسنيك، كروم و نيكل ديده نمي‌شود. نمونه هاي خاك برداشت‌شده در تقاطع هاي مدرس و چهار‌شير با بالاترين حجم ترافيك داراي بيشترين غلظت فلزات سنگين است. شاخص آلودگي بررسي‌شده نشان‌دهنده آلودگي بسيار شديد خاك هاي كنار جاده اي از كادميم است، در صورتي كه مس، سرب و روي و به‌ويژه آرسنيك، نيكل و كروم از نظر آلودگي در اولويت بعدي قرار مي گيرند. غلظت فلزات سنگين در خاك هاي كنار جاده اي اهواز، در مقايسه با شهرهاي پرجمعيت دنيا به‌ويژه پكن، سطح آلودگي بيشتري دارد، كه اين ممكن است ناشي از شرايط آب و هوايي و آلودگي هاي صنعتي در اهواز باشد.