تلفيق روش‌هاي تصميم‌گيري در محيط GIS به‌منظور مكان‌گزيني اماكن ورزشي

Integrating Decision Making Methods in GIS Environment to Select Sites for Sport Facilities

هدف از پژوهش حاضر ارايه ايده‌اي جديد در مكان‌گزيني اماكن ورزشي بود. در مرحله اول محدوده مطالعاتي با استفاده از روش تحليل سلسله‌مراتبي و براساس معيارهاي دوازده‌گانه دوري يا نزديكي به عناصر و كاربري‌هاي مختلف شهري به شش طيف گسسته تقسيم شد كه اراضي با حداكثر ارزش با مساحتي برابر 8/1502965 متر مربع، 6 درصد از محدوده را تشكيل مي‌دادند. پس از آن با تشكيل تيم تحقيقاتي، محدوده با بالاترين ارزش، مورد برداشت ميداني قرار گرفت كه 5 قطعه زمين A، B، C، D و E به‌عنوان ورودي‌هاي حالت گسسته در نظر گرفته شدند. اين قطعه زمين‌ها، در دنياي واقعي و به لحاظ ديگر معيارها قابل ملاحظه و تحقيق براي ساخت اماكن ورزشي جديد بودند. به‌منظور اولويت‌بندي اين ورودي‌ها از چهار روش تاپسيس، الكتر، ساو و تاكسونومي استفاده شد كه معيارهاي مشترك آنها را قيمت، شرايط ژيومورفيك، قابليت تمليك، ارزش كاربري موجود، جمعيت، دسترسي و همچنين فاصله از اماكن ورزشي مجاور تشكيل مي‌دادند. در نهايت با جمع‌بندي نتايج حاصل از روش‌هاي يادشده توسط يك مجموعه رتبه‌بندي جزيي (POSET)، مشخص شد كه قطعه زمين C بهترين مكان براي ساخت مكان ورزشي جديد است.