بررسي فرآيند نوستالژي در شعر عدنان الصائغ، مطالعه‌ي موردي ديوان "مرايا لشعرها الطويل"و"سماء في خوذه"

Nostalgic Process in “Adnan Alsaygh”s Poetry a Case study of "Maraya Le shareha al-Taweel" and "Sama fi Khozeh"

نوستالژی، شور و اشتیاق و دلتنگی شدید برای زادگاه، همراه با یك احساس تلخ و شیرین درونی به اشیا، اشخاص و موقعیت‌های گذشته ‌است. از دیرباز، شوق به وطن و آرزوی دیدار خویشاوندان، مضمون نوشته‌های نویسندگان و شاعران بوده است. "عدنان الصائغ" یكی از همین شاعرانی است كه به‌خاطر اوضاع نابسامان كشور عراق و سخت‌گیری‌های حكومت، مجبور به ترك وطن می‌شود. بیشترین نمود دلتنگی در اشعار این شاعر معاصر، عشق او به وطن و زادگاهش است كه دربرگیرندۀ همة عزیزان و دوستان اوست. پژوهش حاضر با روشی توصیفی-تحلیلی، در پی بیان صورت‌های متفاوت حس وطن‌دوستی در اشعار این شاعر، برآمده و جلوه‌هایی همچون؛ غم غربت، یادآوری خاطرات گذشته، فراخوانی شهر‌ها و مكان‌ها، آرمان‌شهر و نقش استعمار در بروز حس نوستالژی را در دو دیوان "مرایا لشعرها الطویل" و "سماء فی خوذه" مورد نقد و بررسی قرار می‌دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد كه شاعر علاقة فراوانی به وطن و سرزمین مادری خویش دارد، به‌گونه‌ای كه همواره به‌خاطر آن اشك می‌ریزد و از گرفتاری‌های مردم سرزمینش و گذشتة تلخ و شیرین خود هم با شور و اشتیاق سخن می‌راند، گویا  در غربت خاطرات خوشایند، به شاعر آرامش ویژه‌ای می‌بخشد.

Nostalgia is a deep longing and homesickness along with a bittersweet feeling towards objects, people and the past events. Traditionally, enthusiasm and a desire to return home to visit relatives have been the common theme in the past poets and writers’ works. Adnan Alsaygh is among the poets who were forced to leave home due to the chaotic situation in Iraq and the persecution of the government. The most important manifestation of homesickness in his poems is reflected in his desire and longing for his native country embracing all his relatives and friends. Using a descriptive-analytic approach, the present study intends to analyze the different forms of patriotism in his poetry along with the manifestations of homesickness, the remembrance of the past, the role of colonizer in the poet’s exile, and utopia of exile poets in "Maraya Le shareha al-Taweel" and "Sama fi Khozeh". The findings reveal that the poet has such a strong enthusiasm for his homeland that he constantly weeps and enthusiastically writes about his homeland problems and his bittersweet past leading to his peacefulness.   Keywords: