تعيين اندازه‌ي بهينه‌ي شهر اصفهان

Determining the Optimal Size of Isfahan City

در اين پژوهش، به منظور تعيين اندازه‌ي بهينه‌ي شهر اصفهان از مدل اندازه‌ي تعادلي استفاده شده است كه براساس هزينه‌ها و منافع شهري اندازه‌ي بهينه را تعيين مي كند و در آن جمعيت به‌عنوان عامل مهم و كليدي مقياس شهر مورد توجه مي باشد. اساس مطالعه بر مقايسه‌ي هزينه‌ها و منافع نهايي ناشي از افزايش جمعيت در شهر بنا شده است و با توجه به دو اصل نزولي بودن منافع نهايي و صعودي بودن هزينه‌هاي نهايي افزوده شدن جمعيت، اندازه‌ي بهينه‌ي شهر از برابري اين دو به‌دست مي‌آيد. در پژوهش حاضر هزينه هاي شهري شامل هزينه‌ي خانوار شهري، آلودگي هوا، زمان انتظار يا ترافيك، ماليات محلي و هزينه‌ي اجاره مسكن در نظر گرفته شده و هم چنين منافع شهري نيز در قالب افزايش بهره وري و درآمد شهر ديده شده است. در همين راستا توابع هزينه و منفعت كل شهر اصفهان در دوره‌ي 1361-1391 برآورد و با برابر قراردادن هزينه‌ي نهايي شهر با منفعت نهايي شهر، اندازه‌ي بهينه‌ي آن برابر با 537017 نفر تخمين زده شده است كه به دليل عدم پرداخت هزينه‌ها به‌صورت مستقيم با جمعيت فعلي شهر اصفهان فاصله‌ي زيادي دارد. طبقه‌بندي JEL : H75, P42, R12, R23

In this article, to determine the optimal size of the Isfahan city, we used model of Camagni, Capello and Caragliu that it is based on urban costs and benefits. In this model, population is the key factor that causes more benefits and costs and optimum population occurs where the marginal benefits and marginal costs meet each other. Among all urban costs, the urban household expenditures, air pollution, the waiting time in traffic, local taxes and housing rent are considered. Also among all urban benefits has drawn attention the productivity and production of city. The total cost function and benefit function were estimated in period 1361-1391 and finally by equalizing marginal cost and benefit, optimized city size of Isfahan was estimated to 537017 people. The present population of Isfahan is so far from the optimum size. JEL Classification: H75, P42, R12, R23