بررسي شرط عدم مخالفت زوج با تحصيل زوجه ضمن عقد نكاح

نكاح سازمان حقوقي ويژه اي است كه بر مبناي رابطه جنسي و عاطفي زن و مرد تشكيل مي شود. اشخاص در انتخاب همسر آزادي كامل دارند و عقد نكاح نيز مانند ساير قراردادها، به قصد و رضاي طرفين وابسته است، ولي آثار اين عقد از طرف قوانين معين مي شود و حقوق جايي براي حاكميت اراده طرفين باقي نمي گذارد. به ندرت مي توان موردي را يافت كه زن و شوهر بتوانند آثار متعارف نكاح را بر هم بزنند؛ از اين جنبه نكاح از ساير معاملات جداست. يكي از اين موارد اندك كه زن و مرد مي توانند آثار نكاح را خود تعيين كنند، مبحث شروط است. طبق ماده 1119 ق.م :«طرفين عقد ازدواج مي توانند هر شرطي را كه مخالف با مقتضاي عقد مزبور و مخالف كتاب و سنت نباشد، در ضمن عقد ازدواج يا عقد لازم ديگري بياورند و طرف مقابل را به آن ملزم كنند ... ». شايد شروط مختلفي بنا به شرايط زوجين و تمايل آنها گذاشته شود. يكي از اين شروط، عدم مخالفت زوج با تحصيل زوجه است. در مقاله اين موضوع بررسي خواهد شد كه به چه طريق مي توان اين شرط را در ضمن عقد گنجاند و ضمانت اجراي آن چيست؟ البته توجه به جايگاه شرط در رسيدن به اين مقصود، نبايد سبب غفلت از دستيابي آسان تر به اين مهم باشد كه با رعايت فضايل اخلاقي حاصل مي شود.