بررسي تاثير عوامل اجتماعي موثر بر ميزان مشاركت اوليا در امور مدارس در همدان

كاركرد مدرسه به عنوان يكي از نهادهاي آموزشي و تربيتي، تعليم و تربيت است كه بدون مشاركت اوليا قابل تحقق نيست. در اين راستا پژوهش حاضر مشاركت اوليا را به عنوان يك كنش اجتماعي (از منظر جامعه شناسي) در نظر مي گيرد و هدف كلي آن شناسايي وضعيت مشاركت اوليا و بررسي عوامل اجتماعي موثر بر آن مي باشد. روش اين پژوهش پيمايش است و نمونه شامل 250 نفر از اولياي 12820 دانش آموز دختر مقطع دوم متوسطه ي همدان در سال تحصيلي 94-93 است. در سطح رفتاري، ارتباط مشاركت اوليا در شش بعد؛ امور اجتماعي، پرورشي، آموزشي، ارتباط خانه و مدرسه، ارتباط با كاركنان و دانش آموزان، امور مالي با متغيرهاي اعتماد نهادي، پايگاه اجتماعي ـ اقتصادي، بي قدرتي، باورهاي قالبي، تمايل فردي و خوداثربخشي بررسي مي گردد. بر مبناي نتايج پژوهش متغيرهاي اعتماد نهادي، تمايل فردي و خوداثربخشي رابطه‏ي مستقيم و معنادار و متغير بي قدرتي رابطه‏ي معكوس و معنادار با ميزان مشاركت اوليا دارد، اين در حاليست كه متغيرهاي باورهاي قالبي و پايگاه اجتماعي ـ اقتصادي رابطه‏ي معناداري با مشاركت اوليا ندارند و 16 درصد از تغييرات مشاركت اوليا با متغيرهاي اعتماد نهادي و خوداثربخشي توضيح داده مي شود. كم ترين ميزان مشاركت در زمينه ي مشاركت مالي و بيش ترين ميزان؛ مربوط به امور آموزشي است.