بررسي تحليلي رويكردهاي امويان به مسئله مهدويت

مهدويت به ‌عنوان يكي از موضوع‌هاي مهم و جذاب در ميراث نبوي، با نگاه‌ها و رويكردهايي متفاوت در تاريخ اسلام روبه‌رو شد. از اين‌رو شناخت نگرش طيف‌هاي گوناگون كه در گذر زمان، بستر شكل‌گيري تحولات و انديشه‌ها‌يي متنوع بود، ضروري است. اين پژوهش با هدف بررسي تحليلي اين موضوع در ميان امويان نگاشته شده است و با استفاده از منابع معتبر تاريخي و حديثي و بهره‌مندي از تجزيه ‌و تحليل اطلاعات به‌دست‌آمده از مصادر متقدم و ارائه تحليل‌هاي مستند، به واكاوي رويكردهاي گوناگون خاندان اموي به آموزه مهدويت مي‌پردازد. گويا خاندان اموي تا پيش از واقعه عاشورا با سكوت و ناديده‌انگاري، به اين موضوع مي‌نگريست؛ اما در اواخر قرن نخست تلاش كرد مهدويت را در قالب‌هايي چون عيسي7 و برخي خلفاي اموي معرفي كند؛ چنان‌كه سفياني در اين نگره به ‌عنوان يكي از فرزندان ابوسفيان با تغييري معنادار و با تصويري چون مقدمه و ياري‌گر مهدي معرفي شد.