بيان سيكلواكسيژناز -2 در ضايعات ملانوسيتيك پوست به روش ايمونوهيستوشيميايي

Immunohistochemical study of COX-2 in melanocytic skin lesions

زمينه: سيكلواكسيژناز-2 (COX-2) در پاتوژنز تومورهاي مختلف و احتمالا در تومورهاي بدخيم پوست از جمله ملانوم بدخيم نقش دارد؛ با اين حال اطلاعات موجود در مورد بيان COX-2 در موارد ضايعات خوش خيم كامل نمي باشد. در مطالعه حاضر به مقايسه ميزان بيان COX-2 در ضايعات ملانوم بدخيم و ضايعات ملانوسيتيك خوش خيم مي پردازيم. روش كار: در اين مطالعه تحليلي، تعداد 42 نمونه ملانوم بدخيم از هر 4 ساب تايپ و 38 ضايعه ملانوسيتيك خوش خيم شامل خال ديسپلاستيك، Spitz nevus و خال غير آتيپيك از نظر ميزان بيان COX-2 با استفاده از رنگ آميزي ايمونوهيستوشيمي و شدت رنگ پذيري سلول ها (به صورت كمي و كيفي) مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها: گروه ملانوم بدخيم نسبت به گروه ضايعات ملانوسيتيك خوش خيم بطور بارزي ميزان درصد رنگ پذيري بالاتر (0/001>P)، ميزان رنگ پذيري شديدتر (0/001>P) و مجموع امتياز رنگ پذيري بالاتري داشتند (0/001>P). بين ساب تايپ هاي ملانوم بدخيم از نظر شدت رنگ پذيري COX-2، هر چهار ساب تايپ عمدتا داراي درصد رنگ پذيري بالاي 60% بودند. همچنين از نظر كيفي، شديدترين رنگ پذيري در گروه ملانوم بدخيم (Acral Lentiginous (ALM بود و گروه ملانوم بدخيم لنتيگو (LMM) و ملانوم ندولر (NM) رنگ پذيري متوسط داشت. با افزايش عمق درگيري، درصد رنگ پذيري COX-2 افزايش مي يافت. شدت رنگ پذيري سلول نيز در تومورهاي با ضخامت 4-2 ميلي متر بيشتر بود. نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشانگر كارآيي COX-2 در شناسايي موارد ملانوم بدخيم نسبت به ضايعات خوش خيم ملانوسيتيك است. بيان بالاتر COX-2 هم، مرتبط با عميق تر بودن تهاجم مي باشد. گرچه COX-2 به تنهايي نمي تواند براي افتراق ملانوم بكار رود اما در تركيب با ساير روشها و در تعيين پيش آگهي و استفاده از درمان هاي هدفدار مي تواند مفيد واقع شود.

Background: cyclooxygenase-2 (cox-2) is involved in pathogenesis of various tumors and possibly malignant skin tumors including malignant melanoma; however, there is not enough information about cox-2 expression in benign melanocytic lesions. In the present study we compared the expression levels of cox-2 in malignant melanoma and benign melanocytic lesions. Methods: In this analytical study, 42 malignant melanoma from all 4 subtypes and 38 benign melanocytic lesions including dysplastic nevus, Spitz nevus and atypical nevus were evaluated for cox-2 expression using immunohistochemistry staining and intensity of cell staining (quantitatively and qualitatively). Results: Malignant melanoma compared to benign melanocytic lesions had significantly higher levels of staining (p<0.001), and much more intense coloration (p<0.001) and higher overall staining score (p<0.001). Regarding the cox-2 staining between malignant melanoma subtypes, all four subtypes mostly had staining intensity over 60%. Also in terms of quality, the most intense staining was in the ALM, and LM and NM had moderate staining intensity. With increasing depth of involvement, cox-2 staining increases. Intensity of cell staining was also higher in cases with tumor depth of 2-4 mm. Conclusion: The results indicate the effectiveness of cox-2 in differentiating between malignant melanoma and benign melanocytic lesions. cox-2 expression correlated with the depth of invasion. Although cox-2 alone cannot be used to differentiate melanoma from benign lesions, it can be helpful in combination with other methods, in determining the prognosis and future targeted therapies.