بررسي رقابتهاي ژئوپليتيكي و ژئواكونومي پاكستان و ايران در ايجاد كريدور شمالي جنوبي اوراسيا: مزيتها و تهديدها

جهان تاكنون بيشتر شاهد مسيرهاي ترانزيتي بين شرق و غرب عالم بوده است كه اتكاي بسيار زيادي به مسيرهاي اقيانوسي داشته و از اين رو، ارتباطات شمالي ـ جنوبي با اتكاي به خشكيها كمتر شكل گرفته است. اين مساله باعث مشكلات زيادي و از جمله افزايش هزينه هاي حمل و نقل شده است. ديدگاه هاي ژئواكونومي و نياز كشورهاي محصور در خشكي ابرقاره اوراسيا و ارتباطات شمال و جنوب اين ابرقاره، ضرورت شكل گيري كريدور جنوبي ـ شمالي را به وجود آورده است. مسير ايران از مبدا بندر چابهار به آسياي مركزي و حوزه قفقاز و اتصال به روسيه، و مسير پاكستان از مبدا بندر گوادر به استان سين كيانگ چين و در ادامه به مناطق پيراموني مهمترين گزينههاي ايجاد كريدور ارتباطي شمالـجنوب است. اين تحقيق با روش توصيفي و تحليل مقايسهاي به دنبال ارزيابي هر يك از اين كريدورها با نگاه ژئوپليتيكي و ژئواكونوميكي است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه مسير كريدور ايران به لحاظ بعد بين المللي، امنيتي و اقتصادي از مزيتهاي بيشتري نسبت به كريدور پاكستان برخوردار است.