بررسي تطبيقي نگرش نخبگان بر نحوه اجراي طرح امنيت اجتماعي (رويكرد حجاب)

هدف اين تحقيق بررسي نگرش نخبگان بر نحوة اجراي طرح امنيت اجتماعي با رويكرد حجاب ( ناجا يعني، پايش بدحجابي در جامعه است. در واقع بررسي نگرش نخبگان نسبت به طرح امنيت اجتماعي به منظور آزمايي ضرورت و نحوة اجراي اين طرح در جامعه مي باشد كه بدون ترديد در چند سال اخير موضوع بدحجابي به يك مسئلة اجتماعي تبديل شده است. محقق با بررسي ابعاد امنيت اجتماعي و حجاب سعي دارد كه نحوة اجراي طرح امنيت اجتماعي را از ابعاد مختلف علمي و اجرايي مورد بررسي قرار دهد. بنابر اين، با بهر ه گيري از روش پيمايشي و سه جامعة آماري نخبگان قضايي، انتظامي و مذهبي كه بر مبناي روش هاي محاسبة حجم نمونه و شيوة نمونه گيري، در مجموع 262 نفر انتخاب شدند، سعي شده است كه با استفاده از ابزار گردآوري پرسشنامة محقق ساخته كه قبلاً اعتبار و پايايي آن محاسبه شده است، داده ها از جامعة آماري اخذ گردند و مورد تحليل قرار گيرند. نتايج و يافته هاي به دست آمده نشان مي دهند كه به طور كلي تفاوت معناداري بين نگرش نخبگان نسبت به طرح وجود دارد .بنابر اين: 1- پليس قبل از اجراي هر طرح اجتماعي و انتظامي بايد از به وسيله رسانه هاي جمعي و به ويژه فضاي مجازي و نهادهاي آموزشي و فرهنگي، به خانواده ها و شهروندان اطلا ع رساني كامل و جامع داشته باشد. 2- مأموران مجري طرح دورهاي آموزش كوتاه مدت روابط اجتماعي و اخلاق اسلامي و روان شناسي را بگذرانند. 3- از مأموران زن مجرب و طلب ههاي حوزة علمية خواهران كه تعليمات اجتماعي و اخلاق اس المي لازم در اين زمينه را طي نمودند، استفاده گردد. 4- نظارت بيشر بر توليدي ها و واردات البسه و نظارت بر حجاب كارمندان يا ارباب رجوع نسوان متقاضي خدمات دولتي و پيگيري توليد البسة زنانه با معيارهاي اسلامي و كيفيت بالا و قيمت مناسب نسبت به اجناس غربي و ضد فرهنگي 5- تنوير افكار عمومي و نهادهاي حاكميتي در خصوص علت گرايش زنان به بدحجابي كه به ضعف نظارت نهادهاي خانواده و آموزشي بر رفتار زنان بر م يگردد اما به غلط همه اعتقاد دارند كه پايش ضعيف پليس عامل گرايش زنان به بدحجابي است. 6- طرح آيين نامة اجرايي و قوانين شفاف به عنوان معيار يكسان براي برخورد با بدحجابي لازم مي باشد.