سياست جنايي مشاركتي پليس در بستر سازي امنيت اجتماعي محله محور

امنيت از جمله اموري است كه پايه و اساس فعالي تهاي اجتماعي اقتصادي سياسي جوامع مي باشد، به طور يكه در كلام ائمه (عليهم السلام) از آن به نعمت پنهان ياد شده است. افزايش جرايم اجتماعي و باندهاي بزهكاري نشان از ناكارآمدي دستگاه عدالت كيفري مي باشد كه لزوم توجه خاص در غلبه بر اين بحران، سبب سوق دستگاه هاي امنيتي و انتظامي در جلب مشاركت جامعه مدني (در امر پيشگيري و تأمين امنيت جامعه) شده است. مشاركت شهروندان در تأمين امنيت محله ها و پيشگيري از جرم علاوه بر كاهش هزينه هاي دولت، سبب تعامل بيشتر شهروندان با پليس جامعه محور خواهد بود. از اين رو، اين مقاله به روش اسنادي و كتابخانه اي سعي در تبيين سياست جنايي مشاركتي پليس در جلب و مشاركت قشرهاي مختلف جامعه مدني، به ويژه پتانسيل عظيم مردمي در محلات به منظور پيشگيري از جرم و تأمين امنيت در محله ها دارد. نتايج حاكي از آن است كه در شرايط كنوني جامعه، پليس زماني مي تواند در عرصه تأمين امنيت موفق باشد كه از پتانسيل مردمي به عنوان يك سرمايه ملي در سه حوزه آموزش، حمايت و نظارت در مقوله سياست جنايي مشاركتي پليسي به نحو صحيح استفاده نمايد كه اين مشاركت جامعه مدني مستلزم مشاركتي فعال، هدفمند و سنجيده وفق برنامه هاي پيشگيري از جرم مي باشد.