بررسي عوامل مؤثر بر احساس امنيت اجتماعي و اولويت بندي آن بر اساس روش(تكنيك) تاپسيس فازي (مطالعۀ موردي دانشجويان شهر تهران)

امنيت، همواره از نيازهاي اصلي جوامع بشري از ابتدا تاكنون بوده است و پيوند عميقي با ساير ساختارهاي جامعه دارد. احساس امنيت اجتماعي، از موقعيت و جايگاه برجسته اي در برنامه ريزي هاي كشوري برخوردار است كه دستيابي و پايدارسازي آن نيازمند مقدمات و زمينه هاي پيچيده اي بوده و آسيب پذيري يا زوال آن نيز، معلول زمينه ها و عوامل متفاوتي است. هدف اين مقاله بررسي و اولويت بندي عوامل تأثيرگذار بر احساس امنيت اجتماعي مي باشد كه با برنامه ريزي روي اين عوامل سبب بالا بردن پويايي و شكوفايي جامعه مؤثر باشد . اين پژوهش به شيوه پيمايش انجام گرفته و ابزار جمع آوري اطلاعات در آن پرسشنامه است. نمونة انتخابي در اين پژوهش 380 نفر از دانشجويان دانشگاه هاي تهران است كه به روش نمونه گيري خوشه بندي چندمرحله اي انتخاب شده اند. با جمع آوري داده هاي پرسشنامه اي، عوامل مؤثر شناسايي و عوامل با وزن كم حذف مي گردند. عوامل مؤثر با پرسش از خبرگان و با روش تاپسيس فازي، اولويت بندي مي شوند. درنهايت، با در نظر گرفتن مهم ترين عوامل (حاصل از نتايج تحليل)، به اقدا م هاي صورت گرفته نيروي انتظامي در جهت تأمين اين عوامل اشاره شده است