شيوه هاي اطناب و بسط كلام در بوستان سعدي

بي‌شك بوستان سعدي (سعدي‌نامه) از درخشان‌ترين آثار تعليمي ايران زمين و از مظاهر اعلاي فصاحت و بلاغت در زبان فارسي است. آنچه اين منظومه را به اثري فاخر و گرانسنگ بدل ساخته ـ غير از استفاده استادانه از آرايه‌هاي لفظي و معنوي مختلف و تصويرسازي ماهرانه از راه صورخيال و همچنين جهان‌بيني برترـ شيوه خاص رفتار سعدي با ماده خام زبان و عناصر زباني است. اطناب يكي از مهمترين اين عناصر زباني و در عين حال يكي از هنرمندانه‌ترين شگردهاي سخن‌پردازي سعدي در بوستان بشمار ميرود كه وي در مقام خطيبي نافذ، واعظي خيرخواه و معلمي دلسوز از گونه‌هاي متنوع آن، به كرات و با استادي هر‌چه تمامتر، در جهت تعليم و هدايت مخاطب بسوي سعادت بهره جسته است. اين مقاله ميكوشد تا ضمن معرفي و بررسي مبحث بلاغي اطناب و انواع آن به تبيين شيوه‌ها و شگردهاي بسط كلام در بوستان سعدي بپردازد.