تأثير جنگهاي دهه چهل و پنجاه شمسي بر جريان مدرنيسم در ادبيات داستاني ايران

اين نوشتار در نظر دارد به بررسي تأثير جُنگهاي ادبي دهه چهل و پنجاه بر جريان مدرنيسم بپردازد. داستان ­نويسي در ايران از دهه بيست به بعد با تب و تاب اعتراضات اجتماعي درآميخت و داستان­ نويسان خود را متعهد و ملزم به بازنمايي واقعيات اجتماعي ميدانستند. تسلط ادبيات متعهد بر فضاي داستان ­نويسي ايران تا دهه چهل ادامه پيدا كرد اما اين فضاي تك صدايي در دهه چهل شروع به تغيير كرد، نويسندگان جوان و پيشرو گرد هم آمدند و در شهرهاي مختلف ايران به تشكيل انجمن‌هاي ادبي متعددي دست زدند. تشكيل اين انجمن‌هاي ادبي اغلب با انتشار گاهنامه‌هايي با عنوان جُنگ(Miscellanea) همراه بود، از جمله: جُنگ بازار، جُنگ پارت، فلك­الافلاك، جُنگ هنر و ادبيات جنوب و... در اين جنگها نويسندگان و مترجمان ايراني به اهميت تغيير در نگرش، زبان و فرم در ادبيات داستاني ايران اشاره كردند و علاوه بر چاپ مقاله‌هايي درباره مدرنيسم و تمهيدات آن، كوشيدند با انتشار ترجمه‌هايي از آثار مدرنيستي غرب و همچنين داستان‌هاي كوتاه فارسي از نويسندگان مدرنيست ايران، جريان مدرنيسم در ادبيات داستاني ايران را جان دهند. جنگ اصفهان با در پيش گرفتن يك خط مشي واحد براي سالهاي متمادي بر لزوم تغيير ادبيات داستاني سنتي ايران اصرار ورزيدند. برخي از مهمترين چهره‌هاي ادبيات مدرنيستي ايران را ميتوان در ميان اين حلقه ديد، از جمله: هوشنگ گلشيري، بهرام صادقي، تقي مدرسي، ابوالحسن نجفي.