تأثير تمرين هاي استقامتي و قدرتي بر تغيير چربي تام در نظاميان داراي اضافه وزن غيرفعال

هدف اين پژوهش بررسي تأثير تمرين هاي استقامتي و قدرتي بر تغيير چربي تام در نظاميان داراي اضافه وزن غيرفعال مي باشد. متغيير مورد پژوهش چربي تام است و پروتكل تمريني استقامتي به مدت يك ماه و در هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت 84 دقيقه، 60 تا 70 درصد حداكثر ضربان قلب و پروتكل تمرين قدرتي در طول يك ماه با وزنه، سه جلسه تمرين در ۷۵-۶۰ درصد يك تكرار بيشينه و كل تمرين هر جلسه 70 دقيقه بود. روش پژوهش از نوع تجربي و از بين جامعة آماري 110 نفري كاركنان غير فعال، 30 نفر به صورت تصادفي در سه گروه پايش (كنترل) (10 نفر)، استقامتي (10 نفر) و قدرتي ( 10 نفر) تقسيم شدند. در مرحلة يش آزمون، مشخصات فردي و ويژگي هاي بدني آزمودني ها انداز ه گيري و ثبت شدند و پس از دوره تمريني در مرحله پس آزمون، انداز ه گيري هاي قبلي تكرار گرديدند. در ضمن، روش آماري به منظور مقايسه گروه هاي تمريني در مراحل آزمون، از تحليل واريانس با اندازه هاي تكراري است و در صورت وجود تفاوت بين گرو ه ها، به منظور انجام مقايسه هاي جفتي از آزمون تعقيبي بونفروني استفاده و نيز جهت بررسي ارتباط بين متغيرها از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شده است و ميزان خطا در تمام موارد (۰/۵٪ =α) و براي تجربه و تحليل داده ها از نرم افزار Spss ورژن ۱۹ استفاده گرديد. يافته ها: تمرين هاي استقامتي و قدرتي بر چربي تام تأثير معناداري داشتند. اين تغييرها با افزايش سطح آمادگي آزمودني ها در هر دو پروتكل تمريني همراه بودند. شايد با افزايش جامعة آماري، افزايش شدت و مدت فعاليت هاي تمريني بتوان بر تغييرهاي متغيير و نوع معناداري آن اثر متفاوتي به دست آورد.