پيش‌شرط‌ها و پيامد‌هاي قصد اشتراك دانش در بين دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه علوم پزشكي شيراز

هدف: هدف اين مقاله، شناسايي ميزان تأثير پيش‌شرط‌هاي قصد اشتراك دانش بر پايۀ نظريۀ رفتار برنامه‌ريزي‌شده «آجزن» (1991) و بررسي پيامدهاي رفتاري آن بر مبناي نظريه «نوناكا و تاكوچي» (1995) است. روش: پژوهش انجام‌شده از نوع پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش را دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه علوم پزشكي شيراز تشكيل داده‌اند و نمونۀ انتخاب‌شده، 289 نفر از دانشجويان اين دانشگاه بود. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسش‌نامه بود و از الگويابي معادلات ساختاري براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها استفاده شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد نگرش، هنجارهاي ذهني، باورهاي رفتاري و باورهاي هنجاري بر قصد اشتراك دانش تأثير مي‌گذارند. قصد اشتراك دانش تأثيري مستقيم و معنا‌دار بر انواع رفتار‌هاي فرد در خصوص اشتراك دانش دارد. همچنين رفتار‌هاي درون‌دهي بر تركيب؛ تركيب بر تعاملي؛ تعاملي بر برون‌دهي تأثير مي‌گذارند. رابطه مستقيم و معنا‌داري نيز بين رفتار‌هاي درون‌دهي و برون‌دهي شناسايي شد. يكي ديگر از نتايج قابل توجه در اين تحقيق، نقشي است كه نگرش بر متغيرهاي تأثيرگذار الگو دارد. نتايج تحقيق نشان داد نگرش به‌طور مستقيم بر هنجارهاي ذهني، قصد اشتراك دانش و رفتار‌هاي درون‌دهي و برون‌دهي تأثير دارد.