سنجش ضريب توسعه فرهنگي شهرستان هاي استان خراسان جنوبي با بهره گيري از روش بهينه سازي چند معياره و حل سازشي

پژوهش حاضر با هدف مقايسه تطبيقي شهرستان هاي استان خراسان جنوبي در راستاي سنجش و اندازه گيري شكاف توسعه  فرهنگي بين سكونت گاه هاي استان انجام گرديد. اين مطالعه به لحاظ ماهيت يك پژوهش كاربردي و از منظر روش شناسي در زمره تحقيقات توصيفي- تحليلي قرار مي گيرد كه شيوه گردآوري اطلاعات، از نوع كتابخانه اي و ابزار جمع آوري با توجه به اهداف پژوهش، مبتني بر داده ها و اطلاعات سالنامه  آماري سال 1393 استان خراسان جنوبي بوده است. شايان ذكر است كه جامعه آماري پژوهش 11 شهرستان  واقع در استان خراسان جنوبي است كه جهت سنجش سطح توسعه فرهنگي آنها، 29 مؤلفه در قالب شاخص هاي توسعه، از آمارنامه رسمي استان استخراج و با استفاده از روش بهينه سازي چندمعياره و حل سازشي و ضريب آنتروپي شانون، مورد بررسي قرار گرفت. تحليل يافته هاي پژوهش ضمن تأييد وجود شكاف عميق در توزيع و تخصيص امكانات فرهنگي بين شهرستان هاي استان خراسان جنوبي، حاكي از آن است كه شهرستان  فردوس با ضريب صفر، داراي بالاترين ضريب توسعه فرهنگي و شهرستان هاي سربيشه با ضريب 1 و درميان با ضريب ۰/۹۵، داراي پايين ترين ضريب توسعه به لحاظ برخورداري از شاخص هاي فرهنگي بوده اند. نتايج سطح بندي شهرستان ها، به لحاظ توسعه فرهنگي نيز نشان مي دهد كه قسمت اعظم اين استان در جرگه مناطق محروم از توسعه قرار گرفته است.