بررسي جايگاه زن دراشعار اجتماعي صلاح عبدالصبور

دراسه مكانه المراهِ في اشعارِ صلاح عبد الصبور الاجتماعيه

زن، يكي از موضوعات مهم شعري شاعران عرب بوده است كه از دوران جاهلي تا عصر حاضر، در سروده‌هاي آن‌ها خود نمايي مي‌كند. بنا به اعتقاد اكثر ناقدان قديم و جديد سرايندگان شعر كهن به اين عنصر مهم در جامعه با نگاهي سطحي نگريسته اند، اما شاعران معاصر با نگاهي نو و متفاوت با ديد گذشتگان به موضوع زن پرداخته اند. يكي از اين شاعران صلاح عبد الصبور است كه در موضوعات گوناگون از اين نام براي بيان ايده ها و دغدغه هاي شخصي و انديشه هاي سياسي، اجتماعي و عرفاني خود سود جسته است. اين گفتار بر آن است تا جايگاه زن را در شعر صلاح عبدالصبور دريابد. از اين رو با روش تحليلي ـ توصيفي اشعار اين شاعر را بررسي كرده و دريافته است كه سروده هاي صلاح عبد الصبور در‏برگيرنده توصيف ويژگي‏هاي جسماني زن نيست بلكه زن معمولاً نماد مضامين و مفاهيمي است كه شاعر براي بيان انديشه هاي خود از آن مدد مي جويد. زن عنصري نجات دهنده، حيات بخش، سازنده و پرورش دهنده است كه به نوعي مفهوم حاصلخيزي و بالندگي را يادآوري مي كند كه از تعابير اسطوره اي زن در ديگر فرهنگ ها و تمدن هاي گذشته است