تعيين نواحي احتمالي تخليه آب زيرزميني دريايي به سواحل خليج فارس در استان بوشهر با استفاده از نقشه ناهنجاري دمايي استاندارد

Determination of submarine groundwater discharge probable areas into the Persian Gulf on coastlines of Bushehr Province using standard thermal anomaly map

تخليۀ آب زيرزميني زيردريايي هرگونه جريان زيرسطحي آب است كه از خشكي به طرف دريا وجود دارد. شناسايي نواحي داراي اين جريان اهميت بسيار زيادي در مطالعات هيدرولوژيك و اكولوژيك دارد. به‌منظور تعيين نواحي احتمالي تخليۀ آب زيرزميني به خليج فارس در سواحل استان بوشهر، ابتدا با استفاده از نرم افزار ENVI® 5.3 و GIS10.3.1 و اعمال تصحيحات لازم (اتمسفريك، راديومتريك، هندسي) بر داده هاي حرارتي باند 10 لندست 8، نقشۀ دماي سطح دريا (SST) تهيه شده و نقشۀ ناهنجاري دمايي استاندارد (STA) از آن استخراج شد. سپس با تعيين كمترين سطح مشترك ناهنجاري دمايي طي سال‌هاي 2015 و 2016 ‌در سواحل استان بوشهر، نواحي احتمالي تخليۀ آب زيرزميني زيردريايي به خليج فارس مشخص شد. نتايج نشان مي دهد در محدودۀ ساحلي بندر مقام تا كنگان، كنگان تا رودخانۀ مند، رودخانۀ مند تا جزيرۀ شيف، بندرگاه تا گناوه و بندر ريگ تا هنديجان، به‌ترتيب‌ 2823، 4165، 6159، 4725 و 4445 هكتار سطح احتمالي تخليۀ آب زيرزميني زيردريايي وجود دارد. اين سطح در كل سواحل استان بوشهر 22317 هكتار است كه به خليج فارس تخليه مي شود؛ به‌طوري كه مهم‌ترين و بيشترين سطح تخليۀ احتمالي در خليج نايبند، محدودۀ دوپلنگو و خور خان، شرق و غرب شهر بوشهر (بندرگاه و شيف) و سواحل هنديجان مشاهده شد. سطح تعيين‌شده مي تواند نشان دهندۀ وجود جريان شايان توجهي از تخليۀ احتمالي آب زيرزميني به خليج فارس در سواحل استان بوشهر باشد. بنابراين، ضروري است با بررسي هاي تفضيلي تر و استفاده از روش هاي كمّي سازي، مقدار آن را به‌طور دقيق برآورد كرد.

Submarine Groundwater Discharge (SGD) is defined as any water subsurface flow from the land into the sea. Recognizing the area having this flow is very important for hydrologic and ecologic studies. For determination of Submarine Groundwater Discharge Probable Areas into the Persian Gulf on Coastlines of Bushehr Province, at first, required corrections (atmospheric, radiometric, and geometric) were made on the obtained thermal band 10 data of Landsat 8 during 2015 and 2016 across the study area using ENVI® 5.3 software. Then, by mapping sea surface temperature (SST) and standard temperature anomaly (STA) and thus determining the minimum shared area of thermal anomalies during 2015 and 2016 by GIS10.3.1 software, SGD probable areas into the Persian Gulf on Bushehr Province coastlines was recognized and mapped. The results show that there are SGD probable areas on Bandar Mogham to Kangan, Kangan to Mond River, Mond River to Shif Island, Bandargah to Ganaveh, and Bandar Rig to Hendijan coastlines with, respectively, 2823, 4165, 6159, 4725, and 4445 hectares. This area on coastlines of Bushehr Province is 22317 hectares discharging into the Persian Gulf that may suppose an impressive flow. Therefore, it is necessary to survey more details and use quantification methods for estimating the precise rate.