بررسي جايگاه تصوف و فرق صوفيانه همدان در دوره قاجار

همدان در طول تاريخ همواره پذيراي اقوام و گروه هاي مختلف قومي و مذهبي بوده كه اهل تصوف از قديمي ترين آنها به شمار مي رود. اين شهر در دوره قاجاريه به دليل موقعيت طبيعي و جغرافيايي خود در غرب ايران و نزديكي به مسيرهاي ارتباطي، مورد توجه گرو ههاي صوفيانه قرار گرفت. افزايش جمعيت صوفيان در اين دوره و گسترش فعاليت هاي آنان منجر به برخي انشعابات و برخورد با ديگر گروه ها گرديد، هرچند بسياري از اين وقايع و حوادث اين گروه در اين دوره، متأثر از سياست هاي حاكمان قاجاري و خاندان هاي حاكم محلي بود. لذا نگارندگان در پژوهش حاضر در تلاش هستند تا در يك رويكرد توصيفي و تحليلي به بررسي جايگاه تصوف همدان در دوره قاجاريه و فرق و انشعابات آن بپردازند. يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه تصوف و فرق صوفيانه همدان در اين دوره، علي رغم برخي وقايع و حوادث، يكي از دوران هاي پررونق خود را تجربه كرد كه افزايش جمعيت و نفوذ صوفيان در اين دوره خود گوياي اين واقعيت است.