روش شناسي تحليل ذينفع در خط‌مشي پژوهي: واكاوي بنيان‌ها، فهم اسلوب اجرا، نقد عمل

رويكردهاي سنتي به تحليل خط‌مشي، بر استفاده از مدل‌هاي سيستمي متمركز بوده‌اند؛ اما رويكردهاي جديد بر چندپارگي و خصلت سياسي خط‌مشي تاكيد دارند و بيش از آنكه بر روش‌هاي علمي تاكيد كنند، توجه خود را بر نقش‌آفرينان مختلف در فرآيند خط‌مشي­گذاري معطوف مي‌كنند. يكي از روش‌هاي جديد مورد استفاده در اين رويكرد جديد، تحليل ذينفع است كه نقش‌آفرينان دخيل در فرآيند خط‌مشي عمومي و همين طور ميزان اثرگذاري آنها را به خوبي شناسايي و تحصيل مي‌كند. مديران دولتي با استفاده از اين روش مي‌توانند نقش‌آفرينان، نقش آنها و همچنين تعاملات ايشان را شناسايي كنند و در نتيجه به شناخت بهتري از بافت فعاليت خود دست مي‌يابند. اين شناخت افزون بر بالابردن درك خط‌مشي‌گذار و مديران، مي‌تواند احتمال موفقيت خط‌مشي را افزايش داده و در نحوه اجراي خط‌مشي نيز موثر ‌باشد. اين روش به صورت گسترده در مطالعات علوم سياسي، توسعه و محيطي مورد استفاده قرار گرفته است و مي‌تواند مطالعات خط‌مشي را ارتقا دهد. در اين مقاله با تكيه بر ادبيات موجود در اين حوزه، چيستي و چگونگي كاربرد اين روش در خط‌مشي­پژوهي تببين و تشريح شده است