آسيب شناسي نظام هاي رتبه بندي دانشگاه ها از منظر اسناد فرادستي آموزش عالي كشور

هدف: هدف پژوهش حاضر، مقايسه شاخص ها و معيارهاي نظام هاي رتبه بندي با مفاهيم و الزام هاي اسناد فرادستي آموزش عالي كشور و بررسي ميزان تناسب مدل هاي رتبه بندي جهت رتبه بندي دانشگاه هاي ايران است. روش شناسي: پژوهش از نوع كاربردي و به روش تطبيقي انجام شده است. در اين پژوهش با مطالعه شاخص ها و معيارهاي 12 نظام رتبه بندي دانشگاه ها، محتواي متني اسناد فرادستي آموزش عالي كشور به عنوان راهبردهاي ابلاغي تحليل و مفاهيم در قالب كدهاي باز و محوري استخراج گرديده است. كدهاي باز، از نظر مفهومي، با رويكرد روش گسترش مشخصه هاي كيفي با شاخص ها و معيارهاي مدل هاي رتبه بندي دانشگاه ها تطابق مفهومي داده شده اند. يافته ها: با تحليل محتواي متن هفت سند فرادستي آموزش عالي كشور، 241 گزاره الزام آور براي دانشگاه ها و 36 مفهوم اصلي استخراج گرديده است. مفاهيم استخراج شده در قالب كدهاي باز با 26 شاخص اصلي نظام هاي رتبه بندي دانشگاه ها تطابق داده شده است. نتيجه گيري: نتايج نشان مي دهد تنها 69% مفاهيم استخراج شده از اسناد فرادستي، به گونه اي در اين مدل ها مورد توجه قرار گرفته و 31% مفاهيم استخراج شده از اسناد، در نظام هاي رتبه بندي ديده نمي شود. از اين رو، لازم است ارزش ها و معيارهاي مطلوب مندرج در اسناد فرادستي در رتبه بندي دانشگاه هاي ايران لحاظ شود.