نكوهش دنيا و حاسدان در ديوان منوچهري دامغاني

يكي از مضامين پركاربرد ادبيات فارسي نكوهش دنيا و سرزنش حاسدان و دشمنان است. هدفِ اين مقاله نيز تبيين و تشريحِ چگونگيِ نكوهش دنيا و حاسدان در شعر منوچهري دامغاني است. به عبارت ديگر هدف، بررسي و تحليلِ نحوهي پرداختن منوچهري دامغاني به نكوهش دنيا و سرزنش حاسدان است. محقق تلاش كرده است نگاه منوچهري را نسبت به دنيا و حاسدانش به تصوير بكشد. اين جستار به شيوه ي كتابخانه اي و توصيفي -‌‌ تحليلي تدوين شده است. نتايج نشان مي دهد منوچهري دامغاني در ديوان خود اشعار زيادي در نكوهش و سرزنش حاسدان آورده است كه علت عمده ي آن را مي توان مورد حسد واقع شدن منوچهري از طرف هم عصران خود دانست. وي همچنين اشعاري در نكوهش دنيا و بدخويي آن سروده است. منوچهري در پرداختن به اين مضامين از صنايع ادبي و هنري سود جسته است.