اثربخشي درمان وجودي به شيوه ي گروهي بر تمايزيافتگي و الگوهاي ارتباطي دانشجويان دختر مرحله عقد

The Effectiveness of Existential Therapy in a Group Setting on Self- Differentiation and Communication Patterns on Engaged Women Students

هدف: تعيين اثربخشي درمان وجودي به شيوه گروهي بر تمايزيافتگي و الگوهاي ارتباطي دختران دانشجوي مرحله عقد. روش: روش اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آمون - پس آزمون با گروه كنترل بوده و جامعه ي آماري مورد مطالعه كليه دانشجويان دختر عقد كرده ي دانشگاه كردستان در سال تحصيلي 93-92بودند. گروه آزمايش به مدت 10جلسه به صورت گروهي درمان وجودي را تجربه كردند و گروه كنترل هيچ مداخله اي را دريافت نكرد. داده هاي پرسش نامه با استفاده از نرم افزارSpss12 و روش آماري تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: پس از مداخله ، آزمودني هاي گروه آزمايش در متغيرالگوي ارتباطي متوقع/كناره گير و واكنش عاطفي كاهش معناداري را در مقايسه با گروه كنترل نشان دادند ( 0/05≥P )، در متغيرالگوي ارتباطي سازنده متقابل ،تمايزيافتگي وجايگاه من افزايش معناداري را در مقايسه با گروه كنترل نشان داده شد (0/05≥P). مداخله وجودي به شيوه گروهي مي تواند زمينه ي رويارويي اعضا با خلاء هاي ارتباطي خود را در قالب گروه فراهم كند. و اثربخشي اين درمان در گروه دختران عقد كرده از بروز مشكلات بعد از رفتن به زير يك سقف پيشگيري خواهد كرد.

To investigate the impact of existential group therapyon self-differentiation and communication patterns of engaged female students in the University of Kurdistan. Method: In the present study, a quasi-experimental design was used that incorporated pre-and post-tests as well as a control group. The participants were selected from all the engaged female students of Kurdistan University in the academic year of 2013-2014. Subsequently, the experimental group participated in 10 sessions of existential therapy while the control group received no intervention. The data were collected using aquettionaire-based survey. Then, SPSS 21 software was utilized to analyze the data through analysis of covariance (ANCOVA). Findings: In the post-test, compared with the control group, the experimental group showed a significant decrease in the variables of expecting/retiring communication pattern and emotional reactivity. Moreover, in the mutually constructive communication pattern, self-differentiation andI-position showed a significant increase as compared with those of the control group (p<0.05). It was concluded that existential group therapy can provide a good opportunity for members who are faced with gaps in communication. Furthermore, the effectiveness of this treatment will prevent problems in engagedfemale students' livesafter going under the sameroof