شناسايي حداكثري و منازعات بازفرجام خاورميانه: يك مدل نظري

تاريخ معاصر منطقه خاورميانه همواره با انواع منازعات همراه بوده است. شورش‌هاي قومي و مذهبي، ظهور انواع گروه‌هاي تروريستي، منازعات محلي، جنگ‌هاي بين دولتي و انواع مداخلات خارجي در امور دولت‌هاي منطقه، همه از مواردي است كه مردم خاورميانه در طول سالهاي اخير با آن مواجه بوده اند. اين مقاله بر آن است كه ابتدا با معرفي مفهوم «منازعات بازفرجام» به اين بپردازد كه با تاكيد بر منازعات پس از سال????، منطقه خاورميانه محل وقوع منازعاتي تكرارشونده و بي پايان بوده است. در تحليل چرايي و بازفرجامي اين منازعات، پژوهش‌هاي متعددي اغلب با رويكردهاي اثبات‌گرايانه انجام پذيرفته است. ادعاي اصلي اين مقاله اين است كه بررسي چرايي وقوع چنين منازعات بازفرجامي با رويكردهاي غالب اثبات‌گرايانه از جمله نظريه رآليستي قابل حصول نيست. لذا به منظور پرنمودن اين خلا، مقاله با استفاده از مفهوم غيررآليستي «شناسايي»، مدل «چهار وجهي شناسايي حداكثري» را به مثابه ابزاري نوين براي تحليل چرايي وجود منازعات بازفرجام خاورميانه ارايه مي نمايد.