تأملي در نسبت ميان پديدارشناسي و فلسفه دين

اين مقاله نگاه پديدارشناسانه هيدگر متقدم به ايمان مسيحي را موضوع تأمل قرار مي دهد هيدگر با دعوت فلاسفه به پيگيري بي قيد و شرط پرسش وجود (از رهگذر نكاك از مابعد الطبيعه وجودي - الهي منطقي) يك چالش جدي و مناقشه برانگيزي با آنها آغاز مي كند و در عين حال اين گذشت از بحث خدا، مجال ديگري براي سخن گفتن از صورتي از تأمل فلسفي در باب ماهيت دين و گفتار در باب خدا (فلسفه دين به سبك پديدارشناسانه آن) فراهم مي آورد كه به نحو بارزي در درس گفتارهاي هيدگر در باب پديدارشناسي حيات ديني ظهور و نمود يافته است. ولي در نهايت ادعاي اين نوشتار، آن است كه اصول و مباني الهياتي تحليل پديدارشناسانه هيدگر، ادعاي تكراري او را در باب ناسازگاري ايمان مسيحي و پژوهش فلسفي بر هم مي زند.