تحليلي پيرامون نابودي صنعت كرم ابريشم و اثرات و پيامدهاي آن بر تغيير كاربري اراضي روستاهاي بخش مركزي شهرستان لاهيجان در دهه اخير

صنعت كرم ابريشم (نوغانداري) يكي از صنايع وابسته به كشاورزي براي تهيه و توليد نخ ابريشم از پيله كرم ابريشم است كه تغذيه كرم ابريشم براي تبديل به پيله نياز به گياهي بنام برگ توت دارد. قدمت اين صنعت حتي از صنعت چاي و محصول برنج كه امروزه در روستاهاي بخش مركزي لاهيجان شايع مي باشد بيشتر بوده ولي در طي ساليان گذشته اين صنعت رو به اضمحلال گذاشته است و بسياري از خانوارهاي نوغاندار، اين حرفه را رها كرده و به شهرها مهاجرت نموده و يا به شغل هاي غيرمولد و كاذب روي آورده اند. اين تحقيق با هدف دلايل نابودي نوغانداري در دهه اخير و در فاصله زماني سال هاي (1390 -1381) و در محدوده مكاني روستاهاي بخش مركزي شهرستان لاهيجان انجام پذيرفته است روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش شناسي توصيفي- تحليلي و گردآوري داده ها اطلاعات متكي بر مطالعات اسنادي و پيمايشي بوده، جامعه آماري اين تحقيق 135 روستاهاي بخش مركزي شهرستان لاهيجان و نمونه مورد مطالعه 30 روستا مي باشد كه به صورت تصادفي از فرمول كوكران انتخاب شده اند. در مطالعه پيمايشي علاوه بر تكميل پرسشنامه خانوار نوغاندار، مصاحبه با مديران و كارشناسان جهاد كشاورزي، سازمان پرورش كرم ابريشم، بنياد مسكن انقلاب اسلامي شهرستان لاهيجان، دهياران و اعضاي شوراهاي اسلامي روستاهاي مورد مطالعه صورت گرفته است و از محاسبات آماري و مدل سوات براي تحليل استفاده شده است. كافي نبودن در آمد، نوغان و توتستانها در مقايسه با فروش اراضي كشاورزي، عدم حمايت دولت در مراحل مختلف توليد و به خصوص قيمت گذاري و خريد تضميني و پرداخت پول در زمان مناسب به كشاورزان، عدم تمايل جوانان روستايي به كار كشاورزي از جمله نوغانداري، نفوذ شهر گرايي در روستاها و جذب جوانان روستايي در نهادهاي دولتي، سنتي بودن كشاورزي و بالاخره تغيير كاربري از مهمترين يافته هاي تحقيق حاضر به شمار مي روند