اثر نااطميناني اقتصاد كلان بر وام‌دهي بانك ها در ايران

The Effect of Macroeconomic Uncertainty on Banks' Lending in Iran

بانك ها از شكاف بين نرخ سپرده و نرخ وام اعطا شده براي ايجاد درآمد استفاده مي كنند، اما از آنجا كه بانك ها در خلأ فعاليت نمي كنند، رفتار وام دهي آنها در بيشتر موارد تحت تأثير عوامل محيطي بويژه قواعد و عوامل اقتصاد كلان قرار مي گيرد. از اين رو، اين پژوهش به دنبال بررسي اين مساله است كه بانك ها در واكنش به افزايش عدم اطمينان اقتصادي در سطح كلان، رفتار وام­دهي خود را چگونه تغيير مي­دهند. بدين منظور براي محاسبه­ عدم اطمينان اقتصادي در سطح كلان از روش گارچ (GARCH) استفاده شده و واريانس شرطي مربوط به نرخ رشد اقتصادي به عنوان عدم اطمينان اقتصادي در سطح كلان وارد مدل شده است. الگوي مورد استفاده در اين پژوهش، پنل بين بانكي مي باشد كه در آن داده هاي ساليانه مربوط به 10 بانك ايراني، مربوط به دوره­ زماني 93-1385 به كار برده شده است. نتايج بدست آمده نشان مي­دهد كه افزايش عدم اطمينان اقتصادي در سطح كلان، اثر منفي و معناداري بر نسبت وام به دارايي بانك ها دارد.

Banks make use of the interest rate spread (lending rate minus deposit rate) in order to generate their incomes and their lending behavior is mostly influenced by macroeconomic factors. Thus, this study aims to answer this question: how do banks alter their lending behavior in response to the growing macroeconomic uncertainty? For this purpose, a GARCH model is used to calculate economic uncertainty in macro level, and conditional variance of economic growth rate is included in an interbank panel data model as an indicator of macroeconomic uncertainty. Using data from 10 Iranian banks for the period 2006- 2014, the regression results show that an increase in macroeconomic uncertainty has a significant and negative effect on the ratio of loans to assets of banks.