رابطه خودشناسي و نيازهاي اساسي روانشناختي با خودتنظيمي هيجاني و يادگيري

The Relationship between Self-Knowledge and Basic Psychological Needs with Emotional and Learning Self-Regulation

اين پژوهش در پي يافتن عوامل اثرگذار بر خودتنظيمي يادگيري و هيجاني و رابطه آن با نيازهاي اساسي روان شناختي و خودشناسي در دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه تهران است. پژوهش از نوع همبستگي بوده و 230 دانشجو (121مرد و 109زن) به روش نمونه گيري طبقه بندي شده تصادفي برگزيده شدند آزمودني ها مقياس هاي نيازهاي بنيادي روانشناختي و خودشناسي انسجامي و پرسشنامه هاي تنظيم شناختي هيجان و راهبردهاي خود انگيخته يادگيري را تكميل نمودند. يافته هاي پژوهش نشان داد كه برآورده شدن نيازهاي بنيادي روان شناختي با به كارگيري راهبردهاي سازش يافته تنظيم شناختي هيجان، همبستگي مثبت و با به كارگيري راهبردهاي سازش نايافته تنظيم شناختي هيجان رابطه منفي و با خودتنظيمي يادگيري، همبستگي مثبت معنادار دارد. در رابطه ميان نيازهاي اساسي روانشناختي و خودتنظيمي يادگيري، خودشناسي نقش ميانجي ندارد اما نتايج تحليل مسير نشان داد كه در رابطه ميان نيازهاي اساسي روانشناختي و خودتنظيمي هيجاني، خودشناسي نقش ميانجي دارد.

The aim of this research was to examine the potential effects of self-knowledge in the relationship between basic psychological needs and learning and emotional self-regulation. Through carrying out a correlational study, 230 students were selected via random classification sampling The tools included Basic Psychological Needs Scale, Integrative Self-Knowledge Scale, Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (CERQ), and Motivated Strategies for Learning Questionnaire (MSLQ). Performance questionnaire and data were analyzed using Pearson correlation coefficient and regression analysis. Findings revealed a significant positive correlation between basic psychological needs with self-regulation learning and cognitive emotion regulation strategies. As substantiated through path analysis, the relationship between basic psychological needs and cognitive emotion regulation strategies was moderated by self-knowledge.