سرمايه اجتماعي؛ نيروي پيشران توسعه شهري

سرمايه اجتماعي باعث بهره وري سرمايه انساني و فيزيكي و راهي براي رسيدن به توسعه پايدار قلمداد مي شود. به همين دليل، ي كي از شاخص هاي دولت هاي موفق، توسعه سرمايه اجتماعي در جامعه است. ويژگي مشترك سرمايه اجتماعي و سرمايه انساني، اين است كه آنها به طور همزمان يك كالاي مصرفي و سرمايه اي هستند. تفاوت اصلي بين اين دو سرمايه، در اين است كه سرمايه انساني مي تواند در يك فرد ذخيره شود؛ تجلي پيدا كند و مورد استفاده فرد بدون توجه به ديگران قرار گيرد؛ درحالي كه سرمايه اجتماعي مورد نياز گروهي از مردم است و به تعاون در ميان 389 (. امروزه در جريان توسعه يك كشور، در كنار انواع سرمايه ) اعم از : اين گروه نياز دارد) ازكيا و غفاري، 1386 طبيعي، انساني و مادي( سرمايه اجتماعي نيز، هم به عنوان برونداد و هم درونداد توسعه به شمار مي آيد. منظور از سرمايه اجتماعي در اينجا وجوه گوناگون سازمان اجتماعي، نظير: اعتماد، هنجارها و شبكه هاهستند كه مي توانند با تسهيل اقدامات هماهنگ، كارايي جامعه را بهبود بخشند. سرمايه اجتماعي نيز مانند ساير سرمايه ها مولد است 285 (. امروزه سرمايه اجتماعي و توسعه : و امكان دستيابي به اهداف مشخصي را فراهم مي كند )پاتنام ، 1383 شهري به عنوان مفاهيم كليدي جامعه شناسي توسعه به شمار مي روند.