امام رضا و مسئله رؤيت خداوند متعال

بحث از امكان رؤيت خداوند كه سابقه اي طولاني در ميان ملل و نحل دارد، متجاوز از بيست بار در بيانات امام رضا علي مطرح شده است. دلالت ظاهر آيات قرآن و وجود برخي از روايات موجب عقيده برخي از مسلمين به امكان رؤيت بصري شد اما امام رضا صريحا و همراه با استدلال هاي قرآني و عقلي به نفي رؤيت بصري و وهمي در نسبت با خداوند پرداخت و آيات و روايات را به نحوي كه مستلزم رؤيت بصري خداوند نباشند، تفسير نمود. در عين حال حضرت در برخي موارد و در نسبت با مخاطبان خود، رؤيت قلبي خداوند را مطرح كرده و از معروفيت و مورد شناخت عموم بودن خداوند در نسبت با مخلوقات پرده برداشته، و به بيان چرايي احتجاب مخلوقات پرداخته است. در اين نگارش مجموعه بيانات حضرت در بحث از رؤيت خداوند مورد بررسي قرار مي گيرد.